جشن ۲۲ بهمن در مدارس به مسابقه ماستخوری میگذرد البته کار فرهنگی هنری هم میکنند منظورم تئاتر است؛ تئاتری که هیچ نمیآموزد و فقط به دنبال لودهگری و دلقکبازی هستند.
بیانصافی هم نکنیم، گاهی گروه سرود هم اجرا دارد . انشاء الله که سرود انقلابی اجرا میکنند.
اگر یک مدیر مدرسه خیلی انقلابی باشد و به خواهد گذارش خوبی رد کند، به حاجاقا میگوید که برای بچهها حرف بزند . که شما تصور کنید دانشآموزان ابتدایی را که مجبورا حرفهایی را بشنود که هیچ درکش نمیکنند. حتی دبیرستانیهایش هم اینروزها حوصله گوشدادن ندارند!
یک روز مدرسه را برای جشن تعطیل میکنند و همهاش به لودگی میگذرد . بدون هیچ کار هنری که با به نمایش گذاشتن باورهای انقلاب، سطح شعور بچهها را بالا ببرد. آیا نمیتوان با یک کار فکر شده و هنری تاریخ معاصر را با زبان ساده برای کودکان روشن کرد؟ تا مجبور نباشیم مسابقه ماستخوری برگذار کنیم؟
اینگونه است که وقتی از میانگین سنی اغتشاشگران و فریب خوردگان بنزینی آمار گرفته میشود بین ۱۸ تا ۲۲ سال هستند.(اینرا شاید بعدا بیشتر در موردش بنویسم)
وقتی از گفتمان انقلاب با جوانانتان صحبت نکنید و در فضای آکادمیک قبل از دانشگاه هم که هیچ برنامهای برای آن نداشته باشید چه توقعی دارید؟ دانشگاه هم که اساسا وقتی از آن خارج شدی، اگر بیدین نشده باشی، حداقل سکولار شدن روی شاخش است. البته منکر استثناهای انگشتشمار نیستم.
از آموزش دانشگاهها که ناامیدم؛ وقتی مبنای علمی شدن، ملحد شدن است، چه توقعی دارید؟ مگر آنکه جوانان خود دست به کار شوند . همانطور که در گوشه و کنار مجاهدتهایشان به گوش میرسد.
به مناسبت ۲۲ بهمن ۹۸ نوشته شده است و اکنون منتشر میشود.
درباره این سایت